نمی دانم پس از مرگم چه خواهم شد.
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت.
ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد.
گلویم سوتکی باشد بدست کودکی گستاخ و بازیگوش و او یکریز و پی در پی دم گرم خود را در گلویم سخت بفشارد و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد و بدین سان بشکند سکوت مرگبارم را…
                                                  
                                                                                              .::دکتر علی شریعتی ::.
لینک ثابت |  نویسنده : پیام | نسخه قابل چاپ | نظرات (2)
تاریخ ارسال : سه‌شنبه 29 مرداد‌ماه سال 1387